ديار و دوره‌اى ديگر تفاوت دارد و از آنجا كه خداوند ، رسالتهاى خويش را با بر انگيختن حضرت محمّد صلى الله عليه و آله و جانشينان معصوم حضرتش پايان بخشيده است ، پس حكمتش اقتضا مىكند كه سيرهء هر يك از آنان جهت هدايت با روشى خاص متمايز باشد ، تا روشهاى گوناگون آنان ، گنجينه‌اى پر بار براى مردم باشد . تا هر كس مطابق با خود و شرايط ويژه‌اى كه در آن به سر مىبرد ، از آنها بهره گيرد . شيوهء ايمانى امام على بن الحسين عليهما السلام همان شيوه‌اى است كه به طور كلى با شرايطى كه اينك در برخى از كشورهاى ما به چشم مىخورد ، تناسب دارد . زيرا خداوند حالت انقلابى را به ما ارزانى داشته كه اين حالت همواره به روح ايمانى روز افزونى نيازمند است تا مباد انقلاب از راه مستقيم و دينى خويش جدا گردد ، و سياست و منافع وشرايط آن ، طهارت ايمانى را كه تلاشگران راه خدا بدان نيازمندند از بين ببرد . روش و برنامهء امام . . . چه بود ؟ اولًا : بندگان مخلص و پاكدل پيش از آنكه به زبان ، مردم را به خدا فرا بخوانند ، باكردار خويش راه خدا را تبليغ مىكنند . آنان به مردم فرمانى نمىدهند مگر آنكه خود پيش از آنان ، آن كار را انجام داده باشند . زندگى امام سجّاد ، صفحه ايمانى تابناك و پاكى بود كه ما در فصل ديگر دربارهء آن سخن خواهيم گفت . صحابى مشهور پيامبر صلى الله عليه و آله ، جابر بن عبداللَّه انصارى در بارهء امام سجّاد گفته است : در فرزندان پيامبران كسى را